1.พฤติกรรมที่เหมาะสมกับเพศของตนและความภูมิใจในตนเอง

ความภาคภูมิใจในเพศของตน หมายถึง ความรู้สึกที่ดีต่อเพศของตน มีความเชื่อมั่นและเห็นคุณค่าในเพศของตนซึ่งคุณค่านั้นขึ้นอยู่กับการกระทำความดี รู้จักยกย่องให้เกียรติและไม่ดูถูก ดูหมิ่นในเพศของตนเองและผู้อื่น บุคคลที่มีความภาคภูมิใจในเพศของตนเองจะเชื่อมั่นในความสามารถของตนเองที่จะกระทำสิ่งต่างๆได้สำเร็จทั้งด้านการเรียน การอยู่ร่วมกันในสังคม รวมถึงอาชีพของตนเองในอนาคต

1.1 ความภาคภูมิใจในตนเอง

ความภาคภูมิใจในตนเองเป็นความรู้สึกที่ดีต่อตนเอง เชื่อมั่นและเห็นคุณค่าในตนเอง ซึ่งคุณค่านั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับหน้าตา ฐานะแต่จะขึ้นกับการกระทำความดีและทำประโยชน์ให้แก่ผู้อื่น ซึ่งเราสามารถสร้างความภาคภูมิใจให้ตนเองได้ดังนี้

1. มีภาวะผู้นำ สามารถช่วยเหลือตนเองได้ และเป็นแบบอย่างที่ดีให้ผู้อื่น

2. สามารถทำงานต่างๆได้ตามกำลังของตนเองและดูแลความสะอาดเรียบร้อยภายในบ้าน

3. มีกิริยามารยาทเรียบร้อย สุภาพ อ่อนโยน

4. มีจิตใจที่เข็มแข็ง หนักแน่น มีความกล้าหาญและให้ความช่วยเหลือผู้อื่นได้

1.2 พฤติกรรมที่เหมาะสมกับเพศของตนเอง

พฤติกรรมที่เหมาะสมกับเพศ หมายถึง การกระทำหรือการแสดงออกที่เหมาะสมกับเพศของตนเอง มีความเป็นสุภาพชนและเหมาะสมกับกาลเทศะ ควรปฎิบัติตนดังนี้

1. พูดจาสุภาพ มีคำลงท้าย "ครับ"/"ค่ะ" ไม่พูดคำหยาบ

2. ไม่เอาเปรียบ ไม่รังแกและให้ความช่วยเหลือผู้อืน

3. แต่งกายสุภาพเรียบร้อยเหมาะสมกับกาลเทศะ

4. รู้จักการเสียสละ

5. รู้จักการประหยัดอดออมไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย

6. ช่วยเหลืองานในครอบครัว

7. รู้จัก ขอโทษ เมื่อตนทำผิดและรู้จักให้อภัยผู้อื่น

8. มีความเป็นผู้นำเข็มแข็ง รู้จักอดทนอดกลั้น

9. มีกิริยามารยาทสุภาพ อ่อนโยนให้เกียรติซึ่งกันและกัน

2.มารยาททางสังคมที่เหมาะสมกับกาลเทศะ

2.1 การพูด
ทุกคนควรแสดงมารยาทในการพูด ดังนี้

1. พูดด้วยน้ำเสียงที่เหมาะสม พูดด้วยวาจาที่ไพเราะอ่อนหวาน ไม่หยาบคาย หรือก้าวร้าว

2. กล่าวคำว่า สวัสดี เมื่อพบเจอหรือต้องการทักทายกัน

3. กล่าวคำว่า ขอบใจ กับผู้ที่อายุน้อยกว่า หรือ ขอบคุณ กับผู้ที่อายุเท่ากันหรือมากกว่า ทุกครั้งที่ผู้อื่นแสดงความมีน้ำใจต่อเรา

4. กล่าวคำว่า ขอโทษ  เมื่อทำผิดต่อผู้อื่นแม้ตนไม่ได้ตั้งใจ

2.2 กิริยาท่าทาง
ทุกคนควรแสดงกิริยาท่าทาง ดังนี้

1. ยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่เสมอ

2. รู้จักควบคุมอารมณ์ตนเองเมื่อโกรธ ไม่ใช้กำลังและความรุนแรง

3. สุภาพนอบน้อมต่อผู้ใหญ่ และสำรวมกิริยา ไม่แสดงกิริยาก้าวร้าวต่อผู้อื่น

4. ไม่เลียนแบพฤติกรรมและไม่ล้อเลียนพฤติกรรมของผู้อื่น

2.3 การเล่น
ทุกคนควรเล่นให้เหมาะสมดังนี้

1. ยอมรับและเล่นกับเพื่อนทุกเพศทุกวัยอย่างเหมาะสม

2. การเล่นด้วยกัน ไม่ควรแกล้งกัน ไม่ล้อเลียนหรือใช้กำลังรุนแรงให้อับอายหรือบาดเจ็บ

3. ไม่เล่นโลดโผนหรือเล่นคึกคะนอง เช่นปีนป่าย ต้นไม้ กระโดดจากที่สูง

3.ความสำคัญของเพื่อน

3.1 คุณค่าของการมีเพื่อน

คนเราไม่สามารถที่จะอยู่คนเดียวได้ ทุกคนเกิดมาควรมีเพื่อนไว้คอยพูดคุยหรือทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกัน เพื่อนจึงมีความสำคัญดังนี้

3.2 การปฎิบัติตนเป็นเพื่อนที่ดี

1. ช่วยเหลือเพื่อนเมื่อเพื่อนมีปัญหา

2. มีน้ำใจ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กับเพื่อน

3. พูดจากับเพื่อนด้วยถ้อยคำสุภาพ ไพเราะ อ่อนโยน

4. ไม่แกล้งหรือทำร้ายเพื่อนให้ได้รับบาดเจ็บหรือทะเลาะกัน

5. ไม่ส่งเสียงดังรบกวนสมาธิของเพื่อนขณะเรียนหนังสือ

6. รู้จักชื่นชมและยินดีกับเพื่อน เมื่อเพื่อนได้ดี

7. มีความจริงใจและซื่อสัตย์ ไม่โกหกต่อกัน